John Dilling
Eenvoud neemt haar vorm aan
in lijn, kleur door stilte
Uit ruwe, aardse materie
ontstaat een breekbare schoonheid
alsof het materiaal
zich herinnert wat het was
Sporen van een industriëel verleden
blijvend zichtbaar
niet als littekens
maar als dragers van tijd.
Natuurlijk spel in harmonie
van stralende kleuren
op vermoeid hout en gevonden materie
ontvouwt zich een spanning
die niet wil oplossen
slechts wil bestaan
Elk beeld bewaart haar gewicht
een stille last
van een vorig, aards leven
